REŻYSERIA: Daniel Alfredson ( Millenium 1, Millenium 2)
SCENARIUSZ:  Kerstin Ekman ( pisarka znana w Polsce z powieści „Dzwon śmierci”)
ZDJĘCIA:  Håkan Karlsson
MONTAŻ:  Jörgen Perzzon
MUZYKA: Adam Norden
PRODUCENT:  Anita Oxburgh
STUDIO PRODUKCYJNE:  Migma Film AB

OBSADA
Klemens: Peter Stormare ( Fargo, Skazany na Śmierć, Parnassus)
Neja: Robin Lundberg
Mats: Rolf Degerlund
Anita: Marie Delleskog
Pe Nisj    : Gustav Kling
    Nagrody/festiwale:
2009 – Nagroda Złoty Żuk (Guldbagge)
•     Nominacja do Nagrody dla Najlepszego Aktora dla Petera Stormare
2008 - Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Montrealu
•     Nagroda za Najlepszą Stronę Artystyczną dla Daniela Alfredsona
•     Nagroda Jury Ekumenicznego dla Daniela Alfredsona

Trzymający w napięciu film akcji z Peterem Stormare w roli głównej znanego z takich filmów jak „Fargo” braci Coen, „Parnassus” czy serialu „ Skazany na śmierć”. Film jednego z najpopularniejszych szwedzkich reżyserów, twórcy kultowych ekranizacji „Millenium” cz.1 i 2.
 
O filmie:
Na dalekiej północy dochodzi do dramatycznych wydarzeń. Hodowcy reniferów, stając w obronie swojego stada, zabijają znajdującego się pod ścisłą ochroną wilka. Za swój czyn trafiają przed sąd.
Klemens (Peter Stormare) i jego siostrzeniec Nejla mieszkają na pograniczu Norwegii i Szwecji, gdzie zajmują się hodowlą reniferów. Pewnego dnia ich stado zostaje zaatakowane przez wilka, który w Szwecji znajduje się pod ścisłą ochroną.  Klemens i Nejla zabijają go. Od tej chwili ich spokojne życie zmienia się w walkę o przetrwanie. Proces sądowy, mający
doprowadzić do skazania winnego staje się polem, na którym rozgrywa się walka różnych interesów i uwidaczniają się konflikty pomiędzy członkami lokalnej społeczności, co nie pozostaje bez wpływu na relacje pomiędzy najbliższymi Klemensa. Tradycja skonfrontowana zostaje z nowoczesnością, decydując o przyszłości Nilsa.
Peter Stormare ponownie udowodnił kunszt aktorki, pokazując że doskonale odnajduje się nie tylko w rolach psychopatycznych morderców i wariatów. Za rolę w filmie „Wilk” Szwedzki Instytut Filmowy nominował go do nagrody Złotego Żuka, najważniejszej dla aktora nagrody szwedzkiej.

Prasa:
„W mroźnym dramacie Daniela Alfredsona Wilk, hodowca reniferów wraz z bratankiem uciekają się do podstępu by uniknąć odpowiedzialności za zabicie zagrożonego w Szwecji gatunku – wilka. W genialnej roli głównej wystąpił aktor charakterystyczny Peter Stormare.
Scenariusz pióra 72-letniej pisarki Kerstin Ekman opowiada o stopniowym wdzieraniu się człowieka i jego praw w środowisko naturalne. Zdziesiątkowana przez polowania populacja wilków północnej, dzikiej części Szwecji, liczy jedynie 150 osobników. Około 25 wilków rocznie pada ofiarom kłusownictwa, za które grozi kara do czterech lat więzienia.
Jednak wilki wciąż są zmartwieniem Klementsa Klementsena (Stormare), jednego z niespełna 200 koczowniczych potomków Samów. Klements mieszka w chacie na odludziu i ledwo wiąże koniec z końcem prowadząc hodowlę reniferów, tak jak jego ojciec. Może liczyć jedynie na pomoc swojego bratanka, 18-letniego Nejli (Robin Lundberg). Jednak rodzice nastolatka, właściciele hotelu, nie patrzą na ten układ przychylnym okiem.
W zapierającej dech w piersiach pierwszej scenie, Nejla zabija grasującego w pobliżu hodowli wilka jednym celnym ciosem siekiery. Gdy Klements bierzę winę na siebię, odbija się to na relacjach w rodzinie i tak już podzielonej na tych, którzy wyznają stare zasady i tych, dla których najważniejsze jest obecne prawo.
Znany głównie z roli w Fargo braci Coen oraz z telewizji, szwedzki aktor Peter Stormare podejmuje rolę wycofanego stoika w stylu Clinta Eastwooda. Stormare wypadł znakomicie. W wyrazistości i determinacji nie ustępuje mu debiutujący Lundberg, który wciela się w rolę nietypowego nastolatka, przedkładającego pielęgnację tradycji ponad gry komputerowe.
Alfredson, który nakręcił m.in. adaptację powieści Mannen på Balkongen autorstwa Maj Sjowall i Per Wahloo, przedstawił tutaj w sposób równie pasjonujący walkę człowieka z wilkiem i człowieka z człowiekiem.
Świetne, panoramiczne zdjęcia to zasługa Jörgena Perssona, operatora, który jak sam przyznał jest w zasadzie na emeryturze, mając na koncie takie klasyki kina szwedzkiego jak Moje życie pod psem czy Wiarołomni.”
Eddie Cockrell
Variete
„Wilk Daniela Alfredsona można uznać za wyznacznik współczesnej, komercyjnej kinematografii Szwecji. Przez umiejscowienie akcji w północnej Skandywanii film może wydawać się nieco egzotyczny, ale sama fabuła jest bardziej przystępna. Peter Stormare (znany m.in. z Fargo i Raportu mniejszości) gra tu Klemensa, hodowcę reniferów. Klemens bierze na siebie odpowiedzialność za śmierć grasującego w okolicy wilka, zabitego przez bratanka i pomocnika Klemensa Nejle. Rozgrywający się w filmie dramat może być nie do końca  jasny dla kogoś nieobeznanego z sytuacją w Szwecji, ale nie ma to większego znaczenia, gdyż jest on tylko tłem dla bardziej uniwersalnych konfliktów na tle klasowym i etnicznym. W rodzimej Szwecji Wilk odniósł niemały sukces.
Michael Koresky
Indiewire.com

Wilk
W górach pośród stada reniferów, pojawia się wilk. Hodowca wraz z młodym pomocnikiem próbują uchronić stado. Gdy wilk zostaje znaleziony martwy, zjawia się policja a  bohaterowie dowiadują się, że czeka ich sprawa w sądzie i niepewna przyszłość.
Zagadka kryminalna to zawsze dobry punkt wyjścia do opowieści o ludziach i ich środowisku. Taką opowieścią jest Wilk Alfredsona oraz Kerstin Ekman, autorki scenariusza, który bazuje na wątku z jej trylogii Vargskinnet.
Z delikatną sprawą ochrony zagrożonych gatunków twórcy filmu obchodzą się z należytą ostrożnością. Wilk jest zwięrzęciem groźnym ale szanowanym, a prawo jest prawem. Ścierają się tu dwa światy, ale inne niż wcześniej – dzisiaj zarówno hodowcy reniferów jak i właściciele małych gospodarstw zagrożeni są wyginięciem. Dla dorastającego nastolatka idolem jest jego wujek, hodowca reniferów. Dla niego gotów jest nawet opuszczać zajęcia w szkole, ale nie podoba się to jego matce. Na górskich pastwiskach nie ma przyszłości.
Otoczenie robi wrażenie egzotycznego, ale zdjęcia są stonowane, wyważone. Ich autorem jest doświadczony operator Jörgen Persson. Ludzie są zwykłymi ludźmi. Peter Stormare gra człowieka, który trzyma się starych zasad i nie chce pogodzić się z oczywistymi dla innych zmianami. To postać o silnej osobowości, zupełnie inna niż bohaterowie, których Stormare grał w filmach amerykańskich. To także jego najlepsza rola od wielu lat. Pozostali aktorzy również wypadli wiarygodnie, szczególnie debiutujący Robin Lundberg w roli pomocnika hodowcy. Ciekawie prezentuje się też Valsjöbyn, miejscowość położona w Jämtland, północnej, historycznej krainie Szwecji.
( http://stormvoxa.livejournal.com/38354.html )
REŻYSER
 Daniel Alfredson ("Millennium I & II ") to jeden z najważniejszych szwedzkich reżyserów. Urodził się w 1959 roku i zaczął pracę w przemyśle filmowym zaraz po zakończeniu edukacji. Pracował m.in. jako aktor, rekwizytor, scenograf, kierownik obsady, kierownik planu. W 1990 roku nakręcił pierwszy film dla szwedzkiej telewizji, odcinek serialu Kvällspressen, wg scenariusza Jana Guillou. Następnie wyreżyserował kilka dreszczowców, m.in. Mannen på Balkongen, w ramach cyklu filmów opartych na powieściach duetu Sjöwall/Wahlöö. Do tego filmu napisał scenariusz, za który dostał nominację do nagrody Guldbagge (Złoty Żuk) przyznawanej przez Szwedzki Instytut Filmowy. Był to także jego pierwszy film nakręcony we współpracy z polskim operatorem Piotrem Mokrosińskim. Za kolejny, Tik Tak (Tic Tac), Alfredson otrzymał Złotego Żuka dla Najlepszego Reżysera. Ten nowatorski film przedstawiał 24 godziny z życia kilkoro bohaterów. W 1998 roku Alfredson i Mokrosiński nakręcili Straydogs, film anglojęzyczny, z angielską obsadą.
Alfredson wyreżyserował dla telewizji także Dödsklockan, adaptację powieści Kerstin Ekman według scenariusza Jonasa Frykberga. Ostatni film Alfredsona przed długą przerwą to Syndare i sommarsol z 2001 roku. Potem reżyser poświęcił się pracy dyrektora teatru szwedzkiej telewizji.
Na wielki ekran powrócił z imponującym filmem Wilk (Varg), na podstawie oryginalnego scenariusza Kerstin Ekman. Ze względu na ich wcześniejszą współpracę oraz wspólne zamiłowanie do natury i zwierząt, pisarka zdecydowała się napisać scenariusz dla filmu. Napisała go z uwzględnieniem warunków życia z dala od wielkich miast, używając mocnego języka wizualnego. Reżyser nie mógł wymarzyć sobie lepszego punktu wyjścia dla swojej wyobraźni i kreatywności. Tym razem do zdjęć wybrał cenionego szwedzkiego operatora Jörgena Perssona.
Wybrana filmografia:
2009 Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem (Flickan som lekte med elden, Millennium part 2) za ten film otrzymał nominację do nagrody Europejska Nagroda Filmowa (od 1997) oraz 1 inną nominację
 Millennium: Zamek z piasku, który runął (Luftslottet som sprängdes)
2008 Wilk (Varg)
2001    Syndare i sommarsol
2000    10:10
1999    Straydogs
1998    Rymd
1997    Tik Tak ( Tic Tac) za ten film otrzymał nagrodę Złoty Żuk oraz 1 inną nagrodę i 3 nominacje
1994    Biały rycerz ( Vite riddaren, Den)
1993    Mannen på balkongen , za ten film otrzymał nominację do nagrody Złoty Żuk
PETER STORMARE (Klemens)

Peter Stormare był jednym z nielicznych aktorów, których Ingmar Bergman zaprosił na deski Królewskiego Teatru Dramatycznego w Sztokholmie. Przez 11 lat grał główne role w przedstawieniach Bergmana.
W latach 90 -tych postanowił osiąść na stałe w Ameryce i tam zacząć karierę filmową. Ogromnym przełomem w jego karierze było spotkanie braci Coen, którzy zaproponowali mu role bezwzględnego mordercy w “Fargo”. Dzięki temu filmowi zdobył międzynarodową karierę i uznanie krytyków. Zagrał u najlepszych reżyserów, takich jak: Steven Spielberg, John Woo, Terry Gilian czy Lars von Trier i Daniel Alfredson. Pojawił się w wielu kasowych hitach jak: “Armagedon”, “Parnassus”, “Nieustraszeni bracia Grimm”.