Muzoteka

Początek Type O Negative wiąże się bardzo ściśle z grupami Fallout oraz Carnivore, które były poprzednimi kapelami Petera. Podczas jednego z ostatnich koncertów Carnivore, Peter już brał pod uwagę założenie nowego zespołu i gdy w 1990 roku grupa rozpadła się, wkrótce potem, po namowach starego kumpla i perkusisty Sala Abruscato, założony został Subzero. Do jego składu zwerbowani zostali gitarzysta Kenny Hickey (ponoć za sprawą Sala), zaś dzięki Peterowi, Josh Silver, keyboardzista ze starego Fallout.
Rok 1991 przynosi pierwszą płytę nowego składu, czyli "Slow, Deep and Hard" po spędzonych 6 tygodniach w studiu nagraniowym Silver Records. Należy tu zwrócić uwagę, iż ten materiał muzyczny różni się znacząco od przedstawianego wcześniej w Carnivore. Tutaj mamy do czynienia także z światem zniszczonym i zdemoralizowanym, aczkolwiek należy zauważyć, że Carnivore to hardcore i klimat bardziej postnuklearny, zaś Type O Negative to gothic utrzymany w nieco innej rzeczywistości. Co łączy obie kapele? Przede wszystkim otoczka skandalu, która pozostała Peterowi z poprzedniego zespołu, który rozwiązany został przede wszystkim przez napór skarg i gróźb (choć Peter podaje jednak jako powód niezadowolenie gitarzysty Marca Piovanetiego). Cała płyta jest dziełem prowokującym począwszy od okładki i tytułu, a skończywszy na lirykach. Nic dodać, nic ująć. W roku 1992 pojawiła się nowa płyta o tytule "The Origin Of The Feces". Nazwa albumu daje nam jakoby pytanie (the origin of the feces - pochodzenie odchodów; pomysł zaczerpnięty z dzieła Darwina - "The Origin Of The Species"), zaś okładka odpowiedź (zdjęcie ludzkiego, a dokładniej Petera, odbytu w powiększeniu). Ponoć powodem powstania tego krążka była prośba od RoadrunneR Records, by Type O Negative wykorzystało złe opinie z prasy i nagrało płytę koncertową. Oczywiście zespół wziął się do pracy i tak oto z użyciem kilku mikrofonów i dogrywaniem do piosenek sztucznych krzyków tłumu powstało "The Origin Of The Feces".

Druga płyta długogrająca (tzw. "long play") powstał w roku 1993, a był to "Bloody Kisses". Album ten przez fanów jest uważany za przełomowy i wręcz sztandarowy. Krytyka uznała "Bloody Kisses" wręcz za esencję Goth-Rock-Metalu, z którego był znany Type O Negative. Piosenki Petera przepełnione smutkiem, samotnością, a także gniewem i agresją dodały do płyty mroczny klimat. Liryki na płycie dotykają takich tematów jak sex, chrześcijaństwo, śmierć, a także dość fantazyjny wątek wampiryzmu. Do tej płyty pojawił się także pierwszy i drugi teledysk - "Black No.1" i "Christian Woman" oraz pierwszy singiel "Christian Woman". Efektem długiej pracy rozpoczętej jeszcze w roku 1995 było wydanie w 1996 roku kolejnej płyty - "October Rust" w iście jesiennych klimatach. Z premierą krążka związane było wydanie drugiego i trzeciego singla zespołu - "My Girlfreind's Girlfriend" oraz "Love You To Death", a także nowa trasa koncertowa. Zespół rozpoczął trasę mając ustalone występy wraz z Sepulturą i Ozzym Osbourne'em. Do tej płyty Type o Negative nakręcił trzy nowe teledyski do piosenek "My Girlfriend's Girlfriend" (bardzo kontrowersyjny, wykonany przez nie mniej kontrowersyjną osobę jaką jest Richard Kern), "Cinnamon Girl" oraz "Love You To Death".Lata 1997 i 1998 głównie obfitowały w składanki i kompilacje. Pojawił się także jeden singiel - "Cinnamon Girl". Najpierw ukazał się soundtrack do filmu "Pirvate Parts", następnie soundtrack do filmu "I Know What You Did Last Summer", później kompilacja "The Darkest Hour". Zaś wraz z nadejściem maja 1998 roku pojawia się film "Nosferatu: The First Vampire", do którego Type O Negative zrobił całą ścieżkę muzyczną (film ten jest przez niektórych uważany za jeden wielki teledysk Gothic Metalowy). Film jest przeróbką horroru z 1922 roku zrobionego przez F. W. Murnau "Nosferatu", któryż znowu bazował się na powieści "Drakula" Brauma Stokera. We wrześniu i październiku ukazały się dwa kolejne soundtracki - "Songs Of Witchblade", a następnie do filmu "Bride Of Chucky". Na koniec, w marcu 1998 roku pojawił się drugi materiał filmowy (na VHS) Type O Negative, czyli "After Dark".

W roku 2002 Peter wystąpił gościnnie na płycie nimieckiej piosenkarki Doro Pesch na jej płycie "Fight" w piosence "Descent", zaś Kenny'emu i jego żonie Bonnie urodziło się dziecko. Premiera kolejnego albumu pt. "Life Is Killing Me" nastąpiła 16 czerwca 2003 roku. Wkrótce po ukazaniu się nowego wydawnictwa pojawiła się limitowana edycja dwupłytowa. Po tym Type O Negative ruszył w trasę koncertową. Natomiast 8 lipca zespół wystąpił w Polsce w ramach Life Is Killing Me Tour. 14 marca 2006 roku ukazało się DVD - Symphony for the Devil. Kilka miesięcy później, 12 września 2006 roku została wydana kompilacja The best of Type O Negative.
Na nowy album fani musieli czekać aż do 19 marca 2007 roku. "Dead Again" nawiązywał mocno do wschodniej stylistyki. Na okładce pojawił się Rasputin, zaś wszystkie teksty na okładce płyty zapisane zostały czcionką imitującą cyrylicę. Płyta wydaje się być powrotem do korzeni, a nawet nawiązuje do stylistyki Carnivore. 14 czerwca zespół wystąpił w warszawskim klubie Stodoła. Koncert Type o Negative poprzedziły występy zespołów Desdemona i Ciryam. 4 sierpnia zespół wystąpił podczas festiwalu Przystanek Woodstock. W październiku 2009 roku podczas trasy koncertowej w Stanach Zjednoczonych Josha Silvera zastąpił klawiszowiec Scott Warren. 14 kwietnia 2010 roku zmarł wokalista i basista Peter Steele.

Źródło: www.wikipedia.pl

« powrót