Roots

Roots

Na szczęście Thompson ma szersze plany niż uzyskanie obiadów, a Trotter nie zajmuje się jedynie kobietami. Thompson jest perkusistą jazzowym, a Trotter jest MC. Decydują się na wspólne tworzenie muzyki. Nie stać ich na gramofony, mikrofony czy sprzęt DJ-ski. Ale z drugiej strony są zadowoleni ze swojego braku funduszy - ich współpraca nie miałaby ducha "tworzenia czegoś z niczego", który jest podstawą hip-hopu i rocka. Więc Trotter rymuje pod dźwięki pożyczonej perkusji Thompson'a. Ostatecznie nazywają zespół Square Roots, Thompson przejmuje ksywkę ?uestlove, a Trotter od tej chwili staje się Black Thought.

1989. Walentynki. Square Roots dają pierwszy koncert, stawiając czoła kolegom z klasy Boyz II Men. Niestety Square Roots zostają przyćmieni przepychem i splendorem B II M. Ten występ stał się powracającym tematem sporów.

South Street, Philadelphia. Jeśli nie znasz tej okolicy, wyobraź sobie Nowojorskie Greenwich Village czy Haight Ashbury w San Francisco. Cyganeria i sztuka są tak wszechobecne, że można je dosłownie znaleźć na ulicy. To jest miejsce, w którym ?uestlove i Black Thought występują na skrzyżowaniach, używając wiader, patelni i garnków jako instrumentów. Nawet dziś widać po występach The Roots, że byli oni narażeni na srogie warunki, granie na przekór przerywającym występ, policji, rzucanym obiektom i rywalizującym artystom. Zostali zauważeni i zaczynają występować w klubach.

1991. Black Thought rozpoczyna studia na Millersville University, znajdującym się poza Philadelphią. Oprócz tego, że siedzi na wykładach "marząc o pięćdziesięciotysięcznej, krzyczącej publiczności", poznaje rapera Malik'a B. Basista Leonard "Hub" Hubbard również dołącza do zespołu i stają się The Roots. Scott Storch gra na instrumentach klawiszowych.

1993. The Roots udają się do Niemiec w celu zagrania koncertu i decydują się na nagranie płyty, sprzedawanej podczas występów. Wytwórnia "Remedy Records" wydaje album nazwany "Organix". Miejscem pobytu zespołu podczas wyprawy do Europy jest niewielkie wspólne mieszkanie w Londynie.

1995. The Roots przechodzą do wytwórni "Geffen", czy jak to nazwał Black Thought- "nowej formy niewolnictwa", wydają album "Do You Want More?!!!??!". Podczas gdy samplowanie jest u szczytu popularności, The Roots nie korzystają z tej techniki. Zamiast tego polegają na nowym członku zespołu- ludzkiej bitmaszynie pod postacią Rahzel'a (również znany jako The Godfather of Noyze), jak i na występujących gościnnie muzykach jazzowych, takich jak Joshua Roseman, saksofonista Steve Coleman i wokalistka Cassandra Wilson. "Proceed" i "Silent Treatment" stają się hitami. The Roots występują na żywo na drugiej scenie festiwalu Lollapalooza i podczas Montreux Jazz Festival w Szwajcarii, który stał się sławny dzięki występom Miles'a Davis'a i Marvin'a Gaye.

1996. Po krótkiej chwili wytchnienia, po wydaniu pierwszej płyty w wielkiej wytwórni, The Roots publikują "Illadelph Halflife", na którym znajduje się znany singiel "What They Do". Teledysk do utworu został okrzyknięty najbardziej elokwentnym klipem wszechczasów. Rozpoczyna się odrodzenie The Roots. Kamal Gray (instrumenty klawiszowe) i Scratch (DJ) stają się członkami zespołu.

1999. Zespół odnosi wielki sukces komercyjny wraz z wydaniem płyty "Things Fall Apart". Album staje się prawie platyną, uzyskując nakład 900 000 sprzedanych egzemplarzy. Zawiera wyróżniony nagrodą Grammy singiel "You Got Me" ( z udziałem Eve & Erykah Badu), napisany przez Jill Scott. Nawet, kiedy płyta nadal się świetnie sprzedaje, The Roots udowadniają talent sceniczny na podwójnym albumie koncertowym "The Roots Come Alive".

Kiedy odnoszą sukcesy na poziomie komercyjnym, zaczynają również pomagać innym artystom. Razem z Jazzyfatnastees i Jaguar Wright zakładają salon muzyczny "Black Lily", gdzie pojawiają się późniejsze gwiazdy np. Beanie Sigel, Bilal i Musiq.

2000. The Roots zdobywają nagrodę Grammy w kategorii "Najlepsze wystąpienie duetu lub grupy rapowej" za utwór "You Got Me" i wspierają Jay'a-Z podczas koncertu MTV Unplugged.

2001. The Roots wspierają Moby'ego podczas trasy "Area One Tour".

2002. The Roots wydają szósty album pt. "Phrenology". Teksty Black Thought są bardziej osobiste niż zazwyczaj. Ponad dziesięciominutowy utwór "Water" umacnia pozycję albumu. Jest orędziem do - teraz już byłego członka grupy - Malik'a B. dotyczącym jego narkotykowego nałogu oraz bogatym w środki artystycznego wyrazu i ambitnym rodzajem piosenki, nie słyszanym od czasów obszernych kompozycji, tworzonych przez Issac'a Hayes'a. Amiri Baraka, Nelly Furtado i Cody ChestnuTT udzielają się na płycie i po raz pierwszy gra z nimi, w celu uzyskania rockowego efektu, gitarzysta R&B Ben Kenney, w którego stylu można wyraźnie wyczuć wpływ lat 80-tych i punka. Kenney gra teraz z Incubus. Magazyn "Rolling Stone" okrzyknął zespół The Roots twórcą "koncepcji muzyki pop 21.wieku".

2003. The Roots pojawiają się na rozdaniu nagród Grammy- są nominowani za album "Phrenology" i wspierają na scenie Eminema. Po kilku latach koncertowania podczas "Okayplayer Tour" i po wyprodukowaniu przez ?uestlove'a utworów dla D'Angelo, Christiny Aguilery, Justin'a Timbelake'a, Macy Gray i Joss Stone, The Roots przystąpili do pracy nad siódmą płytą. Powołując się na złotą erę jazzu i metody nagrywania pierwszego albumu, ?uestlove, Black Thought, Hub i Kamal stworzyli kolejny opus podczas serii improwizacji z twórcami, którzy akurat pojawiali się w Philadelphii. Wymiana pomysłów i długie próby dały nieoczekiwane skutki. Goście, tacy jak gitarzysta z Brooklyn'u Captain Kirk (Kirk Douglas) czy perkusista Frank Nuckles, również mieli swój udział we współpracy. Zespół przesłuchiwał taśmy z improwizacji i tworzył piosenki z poszczególnych sekwencji.

2004. Improwizacje zyskują na znaczeniu i pozwalają na wykształcenie się poszczególnych utworów. W końcu jest ich wystarczająca ilość na album, lecz nie jest ich za dużo. ?uestlove, twierdząc, że jego ulubione płyty nie są dłuższe niż 35 minut, ograniczył opus do 11 piosenek. Płyta otrzymuje tytuł "The Tipping Point", zaczerpnięty z książki Malcolm'a Gladwell'a. Zespół ma nadzieję, że w wyniku żmudnej pracy trwającej od 1987 roku, płyta przedłuży nieprzerwane pasmo sukcesów. Scott Scorch po wyprodukowaniu piosenek dla Dr. Dre, Christiny Aguilery i Beyonce powraca, aby stworzyć podkład muzyczny do elektronicznego, pierwszego singla "Don't Say Nuthin". Refren przeciwstawia się zasadom rymowanych wersów: jest w większej części mamrotany i niemalże niesłyszalny. Black Thought przyjmuje różne role w teledysku- od kierownika, staruszka, do dzieciaka rymującego na ulicy. Na płycie udzielają się Jean Grae, Martin Luther, Devin the Dude oraz Dave Chappelle w utworze "In Love with (The Mic)" oraz znajduje się na niej hołd do Sly and the Family Stone w "wirtualnym" duecie "Everybody Is a Star".

2004 i przyszłość. Ten okres może być ważniejszy od pozostałych, ponieważ jeśli naprawdę rozumiesz The Roots, powinieneś wiedzieć, że zależy im bardziej na tym, czego jeszcze nie zrobili, niż na tym, czego dokonali. Znakomitość The Roots nie polega na tym, że są "prawdziwymi muzykami" czy na wnikliwych odniesieniach do literatury w tytułach ich płyt, lecz na ciągłych zmianach, które czynią ich podobnymi do upływającego czasu- nie stoją w miejscu. Jest to lista rzeczy, które zespół ma do zrobienia, sporządzona i odhaczana przez ?uestlove podczas nagrywania płyty (speed metal, muzyka elektroniczna, drum and bass, rock w stylu Rolling Stones--zrobione, zrobione itd.). Prawdziwy sekret w obserwacji rozwoju The Roots polega na przewidzeniu, co mogą zrobić i na sprawdzeniu, co faktycznie zrobią.

źródło: http://www.universalmusic.pl/, http://www.theroots.com/

Roots – Dyskografia

  • Phrenology (2002) Nazwa płyty Phrenology (2002)