5 znaków, że jesteś nadopiekuńczym rodzicem. Psycholożka z Harvardu ostrzega
Obserwuj w Google
Jak uniknąć nadopiekuńczości i wspierać dzieci w rozwoju? Odkryj 5 sygnałów i poznaj wskazówki ekspertki psychologii, jak wychowywać dziecko właściciwie.
- Jakie są oznaki nadopiekuńczości rodziców.
- Dlaczego rozwiązywanie problemów dziecka może być szkodliwe.
- Co zrobić, aby wspierać niezależność dziecka w rozwiązywaniu problemów.
- Jak nadopiekuńczość wpływa na pewność siebie dziecka.
Doskonała opieka, czy nadopiekuńczość? Gdzie przebiega granica wychowywaniu dzieci?
Twoje dziecko utknęło w martwym punkcie lub jest zdenerwowane jakąś sytuacją. Zanim zdąży wyjaśnić, ty wpadasz z rozwiązaniami. Tak właśnie robią dobrzy rodzice, prawda? Okazuje się jednak, że nie wszyscy opiekunowie swoich pociech panicznie starają się wyciągnąć malca z tarapatów. Czasem warto dać dzieciom szansę, by poraziły sobie z problemami po swojemu.
Quiz: Rozpoznasz bajki z dzieciństwa? Młodzież odpadnie na 4. pytaniu
Bo kiedy ratowanie dziecka z każdej sytuacji staje się rutyną, trudno im zbudować pewność siebie i odporność na różne sytuacje, z którymi spotkają się w dorosłym życiu. Ekspertka postanowił wskazać 5 sygnałów nadopiekuńczości rodziców. Sprawdź, czy przypadkiem nie pisze o tobie.
5 sygnałów, że jesteś nadopiekuńczym rodzicem. Co z tym zrobić?
Doktor Meredith Elkins, która ukończyła psychologię na uniwersytecie Harvarda, od lat pracuje jako psycholożka kliniczna, zajmując się lękowymi dziećmi, nastolatkami i rodzicami. Sama też jest matką, więc z własnego doświadczenia wie, jak szybko pełne miłości wsparcie może przerodzić się w nadopiekuńczość.
Z tego powodu stworzyła dla portalu cnbc.com listę 5 zachowań nadopiekuńczych rodziców. Nadopiekuńczość na każdym kroku daje dzieciom sygnał, że świat jest niebezpieczny i że nie poradzą sobie z wyzwaniami bez wsparcia dorosłych. Może to podkopywać pewność siebie, pogłębiać zależność i nasilać lęk. Oto pięć oznak wskazujących, że możesz być nadopiekuńczy. Czego dzieci tak naprawdę potrzebują, aby poprawnie się rozwijać?
Rozwiązujesz problemy swojego dziecka, zanim ono samo zdąży spróbować
Kiedy dzieci mają problemy, wielu rodziców instynktownie interweniuje. Może chodzić o negocjowanie zmniejszenia liczby zajęć, interwencję u rodziców znajomych pociechy lub zmianę planu zajęć, aby zminimalizować dyskomfort potomka.
Dzieci nie zyskają jednak pewności siebie w rozwiązywaniu problemów, jeśli nie da im się szansy na samodzielne próby, potknięcia i sukcesy. Zanim zaproponujesz rozwiązania, wstrzymaj się. Następnie zapytaj dziecko, czy ma własny koncept jak rozwiązać problem. To zachęca do samodzielnego myślenia i uczy dzieci, że ich pomysły są ważne.
Próbujesz chronić swoje dziecko przed negatywnymi emocjami
Wielu rodziców martwi się, że doświadczanie lęku, smutku lub frustracji jest szkodliwe dla ich dziecka. Może to prowadzić do ciągłego pocieszania, odwracania uwagi lub prób "naprawiania" każdej przykrości robieniem czegoś przyjemnego.
Jednak bolesne odczucia są naturalną częścią życia, a nauka radzenia sobie z nimi jest niezbędna dla zdrowego rozwoju każdego człowieka. Zamiast wynagradzać krzywdę, znormalizuj i nazwij emocję, a następnie wyraź pewność, że dziecko radzi sobie z bolesnymi emocjami.
6 zachowań ludzi, którzy niepotrzebnie w siebie wątpią
Oczekujesz, że twoje dziecko będzie kruche, a nie sprawne
Jednym z subtelnych wzorców nadopiekuńczości jest dostosowywanie oczekiwań w oparciu o to, czego obawiamy się, że nasze dziecko nie jest w stanie udźwignąć, zamiast o to, czego jest w stanie się nauczyć.
Obniżamy poprzeczkę, aby zapobiec zdenerwowaniu, na przykład zwalniając dzieci z ćwiczeń, lekcji lub innych czynności, ponieważ mogą być męczące lub stresujące. W ten sposób filtrujemy wszystkie informacje zwrotne, aby złagodzić zranione uczucia. To pomaga naszemu dziecku poczuć się lepiej w danej chwili, ale przyzwyczajenie do kruchości emocjonalnej może nieświadomie nauczyć dzieci postrzegania siebie jako osób, które nie poradzą sobie z żadnym poważnym wyzwaniem.
Zadaj sobie pytanie, czy twoje oczekiwania są adekwatne do wieku i możliwości twojego dziecka. Czy wyzwania, przed którymi stoi, są naprawdę ryzykowne, czy po prostu niewygodne? Zaoferuj wsparcie, które pomoże mu się rozwijać, zamiast chronić je przed każdą trudnością.
Przywiązujesz wagę do rezultatów, a nie do wartości procesu uczenia się
Nadopiekuńczość często kładzie nacisk na rezultaty - zapobiega błędom, łagodzi emocje lub gwarantuje sukces. Zamiast uczyć dzieci, jak radzić sobie z niepowodzeniami, przyzwyczajamy je, wbrew prawdzie, że życie jest usłane różami.
Wtrącanie się w pracę nauczyciela, by zapewnić dziecku "idealnych" partnerów do grupowego projektu, kłótnia z trenerem o rozczarowującą nas decyzję podczas meczu lub dokładne kierowanie każdego kroku dziecka w pracy plastycznej, aby upewnić się, że jest ona wykonywana poprawnie, to tylko kilka przykładów z brzegu.
Prawdziwy rozwój następuje jednak wtedy, gdy oczekiwania maleją, a dzieci uczą się adaptować. Pozwól więc popełniać błędy. Oprzyj się pokusie odkopywania zapomnianych prac domowych, kłócenia się o złą ocenę lub kupowania smakołyków po niepowodzeniach. Wspieraj dziecko w rozwiązywaniu problemów, adaptacji i uczeniu się podczas dłuższego procesu.
Twój własny niepokój staje się tym, co cię napędza, a nie rozwój dziecka
Wiele nadopiekuńczych zachowań wynika z dyskomfortu dorosłych i lęków przed porażką, osądem lub długoterminowymi konsekwencjami. Przykłady to dzwonienie do rodziców przyjaciela dziecka po drobnej kłótni z obawy przed konsekwencjami społecznymi lub obsesyjne odrabianie lekcji z powodu obaw o wyniki dziecka w szkole. Choć intencje są dobre, dzieci łatwo interpretują takie zachowanie jako brak zaufania rodziców. Tym samym zasiewamy ziarno wątpliwości co do własnych umiejętności naszych dzieci.
Zatrzymaj się na chwilę i zastanów: czy chodzi o ich bezpieczeństwo, czy o twój dyskomfort związany z tym, że dziecko się męczy? Pokaż, jak tolerować dyskomfort, gdy nie ma natychmiastowego rozwiązania.
6 nieoczywistych sygnałów wskazujących, że jesteś złym człowiekiem
- 6 Zobacz zdjęcia
Nadopiekuńczość często wynika z miłości i troski, jednak chronienie dzieci przed każdym wyzwaniem może nasilać lęk, któremu chcemy zapobiec. Zbytnie odchylenie w drugą stronę i zaniedbanie przyniosą jednak ten sam rezultat.
Kluczem jest równowaga: kieruj bez kontrolowania, wspieraj bez ratowania, trenuj, ufając. Odporność rozwija się, gdy dzieci czują się na tyle bezpiecznie, by próbować i na tyle swobodnie, by uczyć się samodzielnie.
Źródło: Antyradio/cnbc.com
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca! Po więcej informacji zachęcamy do odwiedzenia naszego Facebooka, Twittera, TikToka i Instagrama. Żeby posłuchać, co teraz gramy, kliknij w poniższy baner!
