KRAKsat poleciał w kosmos. Studenckiego satelitę na orbitę zabrała NASA
Studenci Akademii Górniczo-Hutniczej i Uniwersytetu Jagiellońskiego stworzyli własnymi siłami satelitę, którego celem jest przetestowanie rozwiązań mogących mieć duży wpływ na przyszłe konstrukcje wynoszone na orbitę. KRAKsat został wyniesiony rakietą Antares 230, startującej z zaopatrzeniem dla ISS w ramach misji NG-11.
KRAKsat, podobnie jak stworzony w Warszawie PW-Sat2, to nanosatelita – jego kształt to sześcian o boku 10 cm.
Oba wyniesione w przestrzeń kosmiczną studenckie konstrukcje powstały, żeby przetestować nowe rozwiązania, mogące wpłynąć na przyszłość podboju kosmosu. Zadaniem PW-Sat2 było przeprowadzenie procesu deorbitacji za pomocą rozwijanego żagla, KRAKsat również zajmie się pomysłem, który w przyszłości także może zostać wdrożony w nowych satelitach.
Głównym zadaniem satelity jest zbadanie, jak w kosmosie zachowa się ferrofluid, czyli ciekły magnes. Chcemy sprawdzić realność pomysłu użycia go jako ciekłego koła zamachowego. Przy braku grawitacji w przestrzeni kosmicznej wprowadzimy ferrofluid w polu magnetycznym w ruch wirowy. Jeśli eksperyment się powiedzie – ciecz w zbiorniku powinna przyjąć oczekiwaną przez nas prędkość i spowodować zmianę prędkości obrotowej satelity w przeciwnym kierunku.
Rakieta Antares 230 z KRAKsatem na pokładzie wystartowała 17 kwietnia 2019 r. o godz. 22:46 czasu polskiego – studencki satelita zabrał się na Międzynarodową Stację Kosmiczną w pojeździe zaopatrzeniowym Cygnus w ramach misji NG-11. Na właściwą orbitę zostanie wyrzucony za kilka tygodni właśnie z ISS.
Studencki satelita KRAKsat w kosmosie. Zabrał się na orbitę z misją NASA
KRAKsat będzie pierwszym satelitą, który do orientacji względem Ziemi będzie używać ferrofluidu. Na tym jednak rola studenckiego projektu się nie skończy.
Satelita dokona pomiarów: temperatury, pola magnetycznego, natężenia światła i innych czynników, które chcemy zbadać, korzystając z naszej obecności w kosmosie. W tym czasie musi sprostać naprawdę ekstremalnym warunkom panującym w jonosferze, takim jak duża amplituda temperatur (od −170°C do 110°C!), niskie ciśnienie, mikrograwitacja, zjonizowane gazy.
Krakowski nanosatelita ma przebywać na orbicie przez rok – po tym czasie zostanie zdeorbitowany spali się w atmosferze. KRAKsat zabrał ze sobą na orbitę 1200 zdjęć i prac zgłoszonych w akcji akcji #lecewkosmos.
Zobacz także: >> Lech Wałęsa i polscy naukowcy apelują do Donalda Trumpa o wysłanie Polki lub Polaka w kosmos <<
Razem z KRAKsatem na orbitę wyniesiony został takę inny polski nanosatelita – wrocławski Światowid, którego zadaniem będzie monitorowanie stanu wód i powietrza oraz analizowanie zmian pogody.