24-latek napisał w 1968 roku gitarowe arcydzieło wszech czasów. To jedna z największych ballad rocka
Obserwuj w Google
"Jumpin' Jack Flash" The Rolling Stones to hit, którego autorzy - Mick Jagger i Keith Richards mieli tylko po 24 lata. Utwór zyskał uznanie, trafiając na szczyt brytyjskiej listy przebojów. Do tej pory jest jedną z ikonicznych piosenek Stonesów.
- Mick Jagger i Keith Richards mieli po 24 lata, kiedy stworzyli kultowy hit "Jumpin' Jack Flash".
- Utwór "Jumpin' Jack Flash" The Rolling Stones, powstał jako reakcja na psychodelię lat 60., oferując bluesowo-rockowy powrót do korzeni zespołu.
- Główny riff "Jumpin' Jack Flash", porównywany do słynnego "(I Can't Get No) Satisfaction", czyni z niego obowiązkową pozycję dla wszystkich miłośników klasyki rocka.
Ile lat mieli Jagger i Richards, kiedy stworzyli "Jumpin' Jack Flash"?
"Jumpin' Jack Flash" to jeden z hitów The Rolling Stones. Kawałek został wydany w 1968 roku jako singiel. Kompozycja dotarła do pierwszego miejsca na brytyjskiej liście przebojów oraz w amerykańskim zestawieniu "Cash Box Top Singles".
Quiz: Quiz z legend rocka. Młodzież nie zdobędzie nawet 50%
Ten utwór to również powrót do bluesowo-rockowych brzmień Stonesów, od których zaczynali. Autorami tego przeboju byli oczywiście Mick Jagger i Keith Richards, którzy w chwil pisania "Jumpin' Jack Flash" mieli po 24 lata. O czym jest ten utwór i co było jego inspiracją?
Jak powstał utwór "Jumpin' Jack Flash" The Rolling Stones?
Prace nad nagraniem "Jumpin' Jack Flash" rozpoczęły się w pierwszej połowie 1968 roku, podczas sesji do albumu "Beggars Banquet". Keith Richards wyjaśnił jak powstał kawałek. - Użyłem sześciostrunowej gitary akustycznej Gibson Hummingbird, nastrojonej w otwartym stroju D lub otwartym E, co w praktyce oznacza to samo, bo interwały są identyczne; w przypadku stroju D struny były po prostu nieco bardziej poluzowane. Na gryfie założyłem kapodaster, żeby uzyskać bardzo zwarte, "ciasne" brzmienie. Do tego dołożyłem drugą gitarę, tym razem w tak zwanym stroju Nashville. Nauczyłem się tego od kogoś z zespołu George’a Jonesa w San Antonio w 1964 roku - powiedział gitarzysta w 2002 roku.
- Ta gitara z wysoko nastrojonymi strunami również była akustyczna. Sygnał z obu instrumentów przepuściłem przez magnetofon kasetowy marki Philips - po prostu wsadziłem mikrofon prosto do wnętrza gitary, a potem odtworzyłem nagranie przez zewnętrzny głośnik - zdradził techniczne tajniki Richards.
Muzyk wspominał również, że tekst piosenki powstał, gdy wraz z Jaggerem przebywał w jego wiejskiej posiadłości. Pewnego ranka obudziły ich ciężkie kroki ogrodnika Jacka Dyera, przechodzącego pod oknem. Zaskoczony Jagger zapytał, co to za hałas, na co Richards odparł: "O, to Jack - to »skaczący Jack«". Warto jedn zaznaczyć, że najpierw powstała muzyka, a dopiero potem tekst. Co ciekawe, główny riff przypomina zarówno riff z piosenki "(I Can’t Get No) Satisfaction" i utworu "Mr. Soul" zespołu Buffalo Springfield w 1967 roku.
W maju 1968 roku - czyli tuż przed premierą singla, nakręcono dwa teledyski: jeden przedstawiający występ na żywo, a drugi ukazujący zespół wykonujący utwór z playbacku, w pełnej charakteryzacji.
W wywiadzie z 1968 roku Brian Jones opisał ten utwór jako "powrót do… esencjonalnego, funkowego brzmienia" po okresie psychodelii, z którym kojarzony był album "Their Satanic Majesties Request". Z kolei w rozmowie z "Rolling Stone" z 1995 roku Jagger stwierdził, że piosenka zrodziła się "z całego tego kwasowego klimatu »Satanic Majesties«". - Opowiada o trudnych chwilach i próbie wyjścia z nich. To metafora uwolnienia się od wszystkich tych "kwasowych" doświadczeń - zdradził wokalista.
W swojej autobiografii "Stone Alone" z 1990 roku Bill Wyman napisał, że to on wymyślił charakterystyczny główny riff gitarowy, pracując nad nim wraz z Brianem Jonesem i Charliem Wattsem, choć ostatecznie autorstwo przypisano Jaggerowi i Richardsowi. W książce "Rolling with the Stones", która ukazała się 12 lat później, Wyman wskazuje, że Jagger odpowiadał za wokal, Richards za gitarę i gitarę basową, Jones za gitarę, a Watts za perkusję i organy, a producent Jimmy Miller za chórki.
10 najlepszych rockowych albumów lat 70. Black Sabbath zbyt nisko
Jak "Jumpin' Jack Flash" The Rolling Stones został odebrany?
"Jumpin’ Jack Flash" wraz z kawałkiem "Child of the Moon" na stronie B, ukazał się 24 maja w Wielkiej Brytanii, a tydzień później w Stanach Zjednoczonych. Było to pierwsze wydawnictwo zespołu w Wielkiej Brytanii od pięciu i pół miesiąca, co stanowiło wówczas najdłuższą przerwę między kolejnymi publikacjami grupy w tym kraju.
Utwór odniósł ogromny sukces komercyjny, bo dotarł na szczyt brytyjskiej listy przebojów, a w Stanach Zjednoczonych zajął trzecie miejsce i bardzo dobrze radził sobie w kolejnych tygodniach.
Po raz pierwszy utwór "Jumpin’ Jack Flash" pojawił się na albumie The Rolling Stones w 1969 roku - na składance "Through the Past, Darkly (Big Hits Vol. 2)". Od tamtej pory kompozycja trafiała na liczne inne kompilacje zespołu. Mimo, że to singlowa piosenka od momentu premiery Stonesi wykonywali kawałek podczas każdej swojej trasy koncertowej. Jest to utwór, który zespół grał na koncertach najczęściej, więc siłą rzeczy znalazł się również na licznych płytach koncertowych.
Richards szczególnie ceni główny riff tego utworu, często wskazując go jako swój ulubiony spośród wszystkich stworzonych przez siebie riffów gitarowych. W marcu 2005 roku magazyn "Q" umieścił "Jumpin' Jack Flash" na 2. miejscu zestawienia 100 najlepszych utworów gitarowych. Stacja VH1 sklasyfikowała go natomiast na 65. miejscu w swoim programie poświęconym 100 najlepszym utworom rockowym. Utwór znalazł się też na 144. miejscu listy "500 największych utworów wszech czasów" stworzonej przez "Rolling Stone" oraz na 7. miejscu w zestawieniu najlepszych piosenek zespołu według tego samego czasopisma.
Źródło: Antyradio/Wikipedia.org
Dziękujemy za przeczytanie artykułu do końca! Po więcej informacji zachęcamy do odwiedzenia naszego Facebooka, Twittera, TikToka i Instagrama. Żeby posłuchać, co teraz gramy, kliknij w poniższy baner!
